چگونه یک رمز عبور قوی و ایمن ایجاد کنیم؟

در دنیای دیجیتال امروز، حفظ امنیت اطلاعات شخصی و حساس مانند شبکه های اجتماعی، ایمیل‌ها، حساب‌های بانکی و دیگر موارد یک چالش بسیار مهم است. یکی از عوامل اساسی در ایجاد پویایی امنیتی، استفاده از یک پسورد قوی و مقاوم در برابر هکرها و حملات سایبری است. رمز عبور، به عنوان دروازه‌ای مهم، اطلاعات شما را از دسترسی غیرمجاز محافظت می‌کند. اما، متأسفانه بسیاری از افراد هنوز به ویژگی‌های یک رمز عبور قوی توجه کمی دارند و از رمزهای ضعیف یا قابل پیش‌بینی استفاده می‌کنند.

پسوردهای ضعیف می‌توانند امنیت افراد را به خطر بیندازند. حملاتی نظیر بروت فورس، حدس زدن، حملات دیکشنری و موارد دیگر که مرتبط به حملات پسوردها هستند، ممکن است اطلاعات حساس شما را در معرض خطر قرار دهند. در این مقاله این موضوع را بررسی می کنیم که یک رمز عبور قوی دارای چه مشخصه هایی است و چگونه یک رمز عبور قوی بسازیم؟

قبل از شروع، به نظر شما رمزی مانند “Google is My Favorite WEBSite:)” قوی تر است یا ” J4fS<2″ ؟ به خواندن مقاله ادامه دهید تا جواب آن را پیدا کنید.

یک پسورد چگونه هک می شود؟

فرآیند هک پسورد بسیار ساده است و 5 راه اثبات شده برای انجام این کار وجود دارد عبارتند از:

1. پرسیدن: رایج ترین راه برای دسترسی به رمز عبور شخصی، صرفاً درخواست آن است (اغلب در رابطه با چیز دیگری). مردم اغلب رمز عبور خود را به همکاران، دوستان و خانواده می گویند. داشتن یک رمز عبور پیچیده این واقعیت را تغییر نمی دهد. 
2. حدس زدن: این دومین روش رایج برای دسترسی به حساب یک شخص است. به نظر می رسد که اکثر مردم پسوردی را انتخاب می کنند که به راحتی به خاطر بسپارند و ساده ترین آن ها رمزهایی هستند که به آن ها مربوط می شوند. گذرواژه‌هایی مانند نام خانوادگی، نام همسر، تاریخ تولد، گل مورد علاقه‌تان و غیره همگی بسیار رایج هستند.
3. حمله بروت فورس (Brute force attack): انجام این حملات با وجود ابزارهای موجود این کار بسیار ساده است. یک هکر به سادگی سعی می کند با استفاده از پسوردهای مختلف در یک زمان وارد سیستم شود. اگر رمز عبور شما “sun” باشد، او سعی خواهد کرد با استفاده از “aaa, aab, aac, aad … sul, sum, sun (MATCH)” وارد سیستم شود. تنها چیزی که جلوی حمله brute force را می گیرد پیچیدگی بالاتر و پسورد طولانی تر است.
4. حمله کلمات رایج (Common word attacks): شکل ساده ای از حملات brute-force است که در آن هکر سعی می کند با استفاده از لیستی از کلمات رایج وارد سیستم شود. هکر به جای اینکه ترکیب متفاوتی از حروف را امتحان کند، کلمات مختلفی را امتحان می کند. “sum, summer, summit, sump, sun (MATCH)”
5. حملات دیکشنری (Dictionary attacks): مشابه حمله کلمات رایج است و تنها تفاوت این است که هکر اکنون از فرهنگ لغت کلمات استفاده می کند (حدود 500000 کلمه در زبان انگلیسی وجود دارد).

چه زمانی یک رمز عبور امن است؟

شما نمی توانید از رمز خود در برابر روش های هک “پرسیدن” که زیر مجموعه مهندسی اجتماعی میشود و “حدس زدن” محافظت کنید، اما می توانید از خود در برابر انواع دیگر حملات محافظت کنید. یک هکر معمولا یک اسکریپت خودکار یا برنامه ای ایجاد می کند که کار را برای او انجام می دهد. او قرار نیست به صورت دستی 500000 کلمه مختلف را امتحان کند تا ببیند آیا یکی از آن ها رمز عبور شماست یا خیر.

سپس معیار امنیت باید این باشد که “برنامه چند درخواست پسورد می تواند داشته باشد (به عنوان مثال در هر ثانیه). تعداد متفاوت است، اما اکثر اپلیکیشن های وب قادر به رسیدگی به بیش از 100 درخواست ورود به سیستم در ثانیه نیستند.

این بدان معناست که برای هک کردن یک رمز عبور ساده مانند “sun” که میتوانید شامل 17576 ترکیب کاراکتر باشد، زمان زیر نیاز است:

• بروت فورس: 3 دقیقه
• کلمات رایج: 3 دقیقه
• دیکشنری: 1 ساعت و 20 دقیقه

البته این یک پسورد بسیار ناامن است، اما چقدر زمان برای ایمن شدن یک پسورد کافی است؟

• رمز عبوری که در عرض 1 دقیقه هک شود بسیار خطرناک است.
• 10 دقیقه – هنوز خیلی خطرناک است.
• 1 ساعت – هنوز به اندازه کافی خوب نیست.
• 1 روز – بد نیست. احتمال اینکه شخصی برنامه ای داشته باشد که برای هک حساب شما برای یک روز کامل اجرا شود بسیار کم است. با این حال، باز هم ممکن است.
• 1 ماه – این کاری است که فقط یک هکر استخدام شده انجام می دهد.
• 1 سال – اکنون از ریسک عملی به ریسک تئوریک می رسیم. اگر ناسا یا سی آی اِی هستید این مدت زمان هنوز هم ناکافی است. اما برای بقیه ما، خب، شما نه چنین دشمنانی دارید و نه اطلاعات شما آنقدر جالب است.
• 10 سال – اکنون ما کاملاً نظری صحبت می کنیم.
• یک عمر یا 100 سال – این در واقع حداکثر سن مردم است. چه کسی اهمیت می دهد که پسورد آن ها پس از مرگ هک شود؟ با این حال، خوب است بدانید که شما باید از پسوردی استفاده ‌کنید که شکستن آن 100 سال طول بکشد.

چگونه یک رمز عبور قوی و ایمن ایجاد کنیم؟

هکرها می‌دانند که اکثر مردم رمزهایی را ایجاد می‌کنند که به راحتی قابل یادآوری هستند و اغلب از همان رمز عبور در چندین حساب کاربری استفاده می‌کنند. به همین دلیل، تنها چیزی که لازم است هک کردن یک حساب کاربری برای دسترسی سریع به بقیه آنهاست. چند دقیقه وقت بگذارید و به موارد زیر برای ساخت یک پسورد بسیار قوی توجه کنید و برای هر حسابی که از دستورالعمل‌های زیر پیروی نمی‌کنند رمز عبور جدیدی ایجاد کنید.

1- از اعداد یا حروف متوالی استفاده نکنید

به عنوان مثال از 1234، qwerty، jklm، 6789 و غیره استفاده نکنید.

2- اطلاعات شخصی خود را در رمز عبور خود وارد نکنید

پسورد نباید شامل هیچ یک از اطلاعات شخصی کاربر مانند نام، آدرس، شماره تلفن یا تاریخ تولد و به طور کلی موارد مرتبط با او باشد. به یاد داشته باشید که هکرها می توانند به راحتی این اطلاعات را با جست و جو در شبکه های اجتماعی شما پیدا کنند.

3- از ترکیب حداقل 16 حرف کوچک و بزرگ، عدد و نماد استفاده کنید

هرچه رمز عبور شما طولانی تر باشد و از تنوع کاراکترهای بیشتری استفاده کند، حدس زدن آن سخت تر است. مثلا SL@gd$T2h7H0j!AH از ترکیب منحصر به فردی از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها استفاده می کند.

4- کلمات غیر مرتبط مختلف را در رمز عبور یا عبارت عبور خود ترکیب کنید

این عمل، حدس زدن پسورد شما را برای هکرها دشوار می کند. از عبارات آهنگ ها، فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی محبوب استفاده نکنید. از سه یا چهار کلمه طولانی تر برای ایجاد عبارت عبور خود استفاده کنید. به عنوان مثال، 9MaNdARARDABilzendegiMikonam.

5- از اسامی یا کلمات موجود در فرهنگ لغت استفاده نکنید

حروف را با اعداد یا نمادها جایگزین کنید تا حدس زدن پسورد دشوار شود. یا عمداً از اشتباهات املایی در رمز عبور یا عبارت عبور استفاده کنید. به عنوان مثال، P8tty0G#5dn برای “patio garden”.

6- از یک مدیریت رمز عبور برای ذخیره رمزهای عبور خود استفاده کنید

رمز عبور خود را در یک فایل در کامپیوتر خود ذخیره نکنید. اطمینان حاصل کنید که از ابزار مدیریت رمز عبور (password manager) برای ذخیره همه رمزهای عبور حرفه ای و شخصی استفاده می کنید.

7- از رمز عبور خود مجدد استفاده نکنید

هر دستگاه، برنامه، وب سایت و نرم افزاری به پسورد یا پین منحصر به فرد و قوی نیاز دارد. به یاد داشته باشید، اگر یک هکر یکی از رمزهای عبور شما را حدس بزند، از آن برای هک کردن تمام حساب های شخصی شما استفاده می کند.

به یاد داشته باشید که هرگز پسورد خود را با کسی به اشتراک نگذارید. این شامل همکاران شما، تیم پشتیبانی، اعضای خانواده و دوستان می شود.

همچنین، در مورد ایمیل‌های فیشینگ  و تماس‌هایی که اطلاعات رمز عبور شما را می‌خواهند آگاه باشید. از پاسخ دادن یا ارائه اطلاعات شخصی، از جمله رمز عبور، تاریخ تولد، آدرس، یا جزئیات کارت اعتباری خودداری کنید.

اطلاعاتی که هرگز نباید در رمز عبور خود قرار دهید

هنگام به روز رسانی و ایجاد رمزهای عبور جدید، اطلاعات زیر را وارد نکنید:

• نام حیوان خانگی شما
• تاریخ تولد شما یا اعضای خانواده
• هر کلمه ای که مربوط به سرگرمی، شغل یا علایق شما باشد.
• بخشی از آدرس منزل شما، از جمله شهر/شهرک، خیابان، شماره خانه/آپارتمان، یا کشور.
• نام شما یا نام یکی از اعضای خانواده

هکرها در مورد قربانیان خود به صورت آنلاین تحقیق می کنند و به دنبال سرنخ هایی می گردند که به آن ها کمک کند رمز عبور شما را هک کنند. آن ها از هر سرنخ در مورد شما، محل زندگی، علایق و خانواده شما برای حدس زدن پسورد شما به صورت استراتژیک استفاده خواهند کرد.

آیا رمز عبور من قوی است؟ و هک کردن آن چقدر زمان میبرد؟

برای اطمینان از اینکه پسورد شما قوی و امن است، می‌توانید از ابزارهای آنلاین Password Checker استفاده کنید. این ابزارها معمولاً برای اطمینان از اینکه رمز عبور کاربران با معیارهای امنیتی تطابق دارند و از حداقل الزامات امنیتی پیروی می‌کنند، استفاده می‌شوند. این ابزارها می‌توانند به شما کمک کنند تا پسورد قوی‌تر و مطمئن‌تری ایجاد کنید.

برخی از مواردی که یک Password Checker بررسی می کند شامل موارد زیر می‌شود:

• طول رمز عبور: بررسی طول رمزهای عبور و اطمینان از اینکه حداقل تعداد کاراکترها رعایت شده باشد.
• استفاده از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها: اطمینان از اینکه رمز عبور شامل ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها باشد.
• عدم استفاده از اطلاعات شخصی قابل پیش‌بینی: جلوگیری از استفاده از اطلاعات شخصی مانند نام، تاریخ تولد و اطلاعات مشابه به عنوان رمز عبور.
• عدم استفاده از الگوهای قابل پیش‌بینی: جلوگیری از استفاده از الگوهای ساده و قابل پیش‌بینی مانند “123456” یا “password”.
• بررسی عدم وابستگی به کلمات دیکشنری: جلوگیری از استفاده از کلماتی که به راحتی در دیکشنری‌های متداول قابل یافتن هستند.
• بررسی عدم تکرار الگوها: جلوگیری از استفاده از الگوها یا کاراکترهای تکراری در رمزهای عبور.

چگونه رمز عبور قوی خود را به خاطر بسپاریم؟

اکنون با تمام این نکات که گفته شد و تاکید می کند پسوردهای قوی متفاوتی برای حساب‌های خود ایجاد کنید، ممکن است بپرسید که چگونه همه آن ها را به خاطر بسپارید. در اینجا چند نکته برای به خاطر سپردن رمزهای عبور قوی وجود دارد.

1- از عبارت عبور استفاده کنید

عبارت عبور (passphrase) مانند یک رمز عبور (password) است، با این تفاوت که میتواند مانند جمله طولانی بوده و شامل فاصله و علائم نگارشی باشد. مزیت عبارت عبور این است که معمولاً به خاطر سپردن آن ها آسان تر است و در عین حال به دلیل طول آن ها شکستنش دشوارتر است. برای هر کاراکتر اضافی در طول یک رمز عبور یا عبارت عبور، زمان شکستن به طور تصاعدی افزایش می یابد. این بدان معنی است که داشتن یک رمز عبور طولانی یا عبارت عبور می تواند شما را بسیار امن تر از داشتن یک رمز عبور کوتاه با تعدادی نماد یا اعداد در آن کند.

بنابراین از یک عبارت یا جمله به جای کلمه استفاده کنید. این یکی از موثرترین راه ها برای ایجاد رمز عبور قوی است که به راحتی قابل یادآوری است. به جای استفاده از یک کلمه، سعی کنید چند کلمه را با هم ترکیب کنید تا یک عبارت یا جمله بسازید. به عنوان مثال، به جای “password”، می توانید از عبارت “My password is very strong!” استفاده کنید. استفاده از بیش از یک کلمه ساده به عنوان رمز عبور، امنیت شما را بطور قابل ملاحظه ای افزایش می دهد (از 3 دقیقه به 2 ماه). اما، با استفاده از 3 کلمه یا بیشتر به جای دو کلمه، ناگهان یک رمز عبور بسیار امن دریافت می کنید.

پس اکنون می دانید چرا عبارت عبوری مانند “Googleis My Favorite WEBSite:)” از رمز عبوری مانند ” J4fS<2″ بسیار قوی تر و ایمن تر است.

2- رمز عبور خود را شاعرانه کنید

به شعری فکر کنید که حفظ کرده اید یا معنای قوی دارد. یک خط از آن بردارید و از آن به عنوان رمز عبور خود استفاده کنید. شایان ذکر است که برای سخت‌تر کردن آن، باید برخی از حروف را به نمادها یا اعداد تبدیل کنید.

پنج نکته برای محافظت و ایمن نگه داشتن رمز عبور شبکه های اجتماعی

• از پسورد تکراری استفاده نکنید و مرتباً آنها را تغییر دهید. حتی اگر پسورد قوی ایجاد کرده اید، از آن در چندین شبکه اجتماعی، وب سایت و برنامه مجدد استفاده نکنید.
• از ابزار مدیریت پسورد برای ذخیره رمزهای عبور خود استفاده کنید. برخی از محبوب ترین مدیران رمز عبور Dashlane، Keeper و LastPass هستند. پسورد خود را در یک فایل در کامپیوتر یا تلفن هوشمند خود ذخیره نکنید.
• از احراز هویت دو مرحله ای استفاده کنید. اگر یک هکر نام کاربری و پسورد شبکه اجتماعی شما را حدس بزند، احراز هویت دو مرحله ای هکر را مجبور می کند تا یک پین برای ورود به سیستم ارائه دهد.
  • شما یک اعلان تلاش برای ورود دریافت خواهید کرد که به شما هشدار می دهد پسورد شما هک شده است. اگر این ایمیل یا متن اعلان را دریافت کردید، از دادن دسترسی خودداری کنید و بلافاصله رمز عبور و نام کاربری خود را تغییر دهید.
• با اعتبار اکانت گوگل یا شبکه اجتماعی خود وارد حساب ها یا وب سایت ها نشوید. اگر اعتبار گوگل شما به خطر بیفتد، هکر اکنون می تواند با استفاده از رمز عبور شما به هر برنامه و وب سایتی دسترسی داشته باشد.
• به درخواست‌های دوستی، پیام‌های چت و دنبال‌کنندگان یا دوستان جدید توجه کنید. در اینستاگرام مراقب درخواست‌های دوستی از طرف افرادی باشید که بدون پست هستند.

هکرها ممکن است حساب دوست یا آشنای شما را هک کنند، برای شما درخواست دوستی ارسال کنند و سپس شروع به جمع آوری اطلاعاتی درباره شما کنند که می تواند برای هک کردن حساب های شما مورد استفاده قرار گیرد.

مهمتر از همه، مشکوک و محتاط باشید. به ایمیل هایی که از شما می خواهند پسورد خود را ریست کنید اعتماد نکنید. هیچ شرکتی هرگز برای شما ایمیلی برای ریست رمزعبور یا اعتبارسنجی حساب کاربری ارسال نمی‌کند (مگر اینکه خودتان از قبل درخواست داده و در جریان باشید).

سوالات متداول

ایمن ترین و قوی ترین پسورد چیست؟

هیچ پسوردی وجود ندارد که “ایمن ترین” باشد، و اگر وجود داشت، نوشتن آن در اینجا آن را ناامن می کرد، زیرا هزاران نفر از آن در حساب های خود استفاده می کردند. در عوض، رمز عبورهای امن حاوی ترکیبی به ظاهر تصادفی از اعداد، حروف و نمادها هستند و حداقل شامل 16 تا 20 کاراکتر هستند.

مثالی از پسورد قوی چیست؟

نمونه ای از یک پسورد امن bL8%4TO&t9b% است که توسط مدیر رمز عبور LastPass تولید شده است، که شکستن آن برای یک کامپیوتر 46 میلیون سال طول می کشد!

آیا رمز عبورهای طولانی امن تر هستند؟

پسوردهای طولانی امن تر از پسوردهای کوتاه هستند. توصیه می‌کنیم از رمز عبوری استفاده کنید که بین 16 تا 20 کاراکتر داشته باشد، اگرچه اکثر افراد از پسورد هشت کاراکتری یا کمتر استفاده می‌کنند.

رمز عبورهای رایج کدامند؟

بر اساس تحقیقات سال 2020 از NordPass، پنج پسورد رایج عبارتند از 123456، 123456789، picture1، password و 12345678.

جمع بندی

در جمع‌بندی، میتوان گفت که پسورد یکی از پایه‌های اساسی امنیت آنلاین است که نقش حیاتی در حفظ حریم خصوصی و اطلاعات فردی دارد. رعایت اصول ساخت یک رمز عبور قوی و پیچیده، از جمله تنوع در کاراکترها و اجتناب از الگوهای قابل پیش‌بینی، می‌تواند به شدت احتمال حملات سایبری را کاهش دهد. با توجه به رشد روزافزون تهدیدات سایبری، هر فرد باید به جدی‌ترین شکل ممکن به ایجاد و مدیریت رمز عبورهای خود بپردازد.

نحوه صدا زدن API های خارجی با پایتون

امروزه تقریباً هیچ نرم‌افزاری بدون API کار نمی‌کند. از سیستم‌های پرداخت آنلاین تا پیام‌رسان‌ها، از دیجی‌کالا تا گوگل مپ، از سامانه‌های بانکی تا سرویس‌های هوش مصنوعی تمام این ابزارها با API کار می‌کنند. API به برنامه‌ها اجازه می‌دهد با یکدیگر صحبت کنند، داده رد و بدل کنند، عملیات انجام دهند و حتی رفتار یکدیگر را کنترل کنند. در این مقاله، قصد داریم نحوه صدا زدن API های خارجی با پایتون را به صورت جامع، کاربردی و مرحله‌به‌مرحله ارائه کنیم.

در پایتون، محبوب‌ترین و ساده‌ترین کتابخانه برای کار با API، کتابخانه‌ی requests است. دلیل این محبوبیت چند چیز است:

1. ساده بودن و خوانایی بالا
2. پشتیبانی از همه انواع HTTP Request
3. پشتیبانی از Token، Header، Timeout و Session
4. مناسب برای محیط‌های Production

بخش اول: نصب کتابخانه Requests

برای کار با APIها ابتدا باید کتابخانه Requests را نصب کنید:

pip install requests

کتابخانه Requests امکانات زیر را فراهم می‌کند:

• ارسال درخواست‌های GET, POST, PUT, DELETE
• ارسال Headers
• ارسال Query Parameters
• ارسال Body به صورت JSON یا فرم
• مدیریت Timeout
• مدیریت خطاهای HTTP و شبکه
• پشتیبانی از Session
• پیاده‌سازی Retry
• احراز هویت Token و Basic Auth

در ادامه تک‌تک این موارد را بررسی می‌کنیم.

بخش دوم: اولین درخواست GET

GET ساده‌ترین نوع درخواست است و برای دریافت اطلاعات استفاده می‌شود.

مثال:

import requests

url = "https://jsonplaceholder.typicode.com/posts"
response = requests.get(url)
print(response.json())

اگر پاسخ ساختار JSON داشته باشد، متد .json() آن را به دیکشنری پایتون تبدیل می‌کند.

بخش سوم: ارسال Query Parameters

گاهی لازم است اطلاعاتی مثل صفحه‌بندی، تعداد نتایج، فیلترها و … را همراه درخواست ارسال کنیم.

مثلاً:

https://api.example.com/users?page=2&limit=10

در پایتون:

params = {"page": 2, "limit": 10}
response = requests.get(url, params=params)

کتابخانه requests خودش به طور خودکار پارامترها را به URL اضافه می‌کند.

بخش چهارم: ارسال Headers

هدِرها بخش مهمی از API هستند؛ مخصوصاً وقتی نیاز به احراز هویت یا اعلام نوع داده دارید.

مثال:

headers = {
    "Accept": "application/json",
    "User-Agent": "MyPythonApp/1.0"
}
response = requests.get(url, headers=headers)

اگر API نیاز به Token داشته باشد، Token معمولاً داخل Header قرار می‌گیرد.

بخش پنجم: ارسال POST همراه با JSON

POST برای ایجاد داده در سمت سرور استفاده می‌شود. مثلاً ثبت کاربر جدید، ایجاد پست، ارسال فرم و…

import requests

url = "https://jsonplaceholder.typicode.com/posts"
data = {
    "title": "New Post Title",
    "body": "Some text here",
    "userId": 1
}

response = requests.post(url, json=data)
print(response.json())

اگر از json= استفاده کنید، پایتون به‌طور خودکار داده را تبدیل به JSON کرده و Header مناسب اضافه می‌کند.

بخش ششم: مدیریت Timeout

در محیط‌های واقعی (Production)، همیشه باید Timeout تعیین کنید تا برنامه هنگ نکند.

مثال:

response = requests.get(url, timeout=5)

اگر سرور پاسخ ندهد، درخواست بعد از ۵ ثانیه قطع می‌شود.

بخش هفتم: مدیریت خطاها به صورت حرفه‌ای

درخواست‌های API همیشه ممکن است با خطا مواجه شوند:

• قطع اینترنت
• کندی سرور
• پاسخ HTTP نامعتبر
• خطاهای 404، 500، 503
• تایم‌اوت
• Token اشتباه

بهترین شیوه:

import requests

try:
    response = requests.get(url, timeout=5)
    response.raise_for_status()  # هندل خودکار خطاهای HTTP
    data = response.json()

except requests.exceptions.Timeout:
    print("خطا: درخواست تایم‌اوت شد.")

except requests.exceptions.ConnectionError:
    print("خطا: اتصال برقرار نشد.")

except requests.exceptions.HTTPError as e:
    print("خطای HTTP:", e)

except Exception as e:
    print("خطای ناشناخته:", e)

متد raise_for_status() اگر کد HTTP خطا باشد (مثل 404 ،401، 500)، خطا ایجاد می‌کند.

بخش هشتم: استفاده از Session برای بهبود کارایی

اگر قرار است چندین درخواست به یک API بزنید، استفاده از Session خیلی مهم است:

• سرعت بالاتر (Connection Pooling)
• ارسال خودکار Headerهای مشابه
• مدیریت بهتر Token

نمونه:

session = requests.Session()
session.headers.update({
    "Accept": "application/json",
    "Authorization": "Bearer MY_TOKEN"
})

response = session.get("https://api.example.com/data")

بخش نهم: انواع احراز هویت (Authentication)

1. Bearer Token

ساده‌ترین روش:

headers = {"Authorization": "Bearer YOUR_TOKEN"}
requests.get(url, headers=headers)

2. Basic Auth

مناسب برای APIهای ساده:

response = requests.get(url, auth=("username", "password"))

3. OAuth2 (پیشرفته)

بسیاری از APIهای مدرن مثل Google، GitHub، Discord و… از OAuth2 استفاده می‌کنند.
در OAuth2:

• ابتدا باید Token بگیرید
• سپس Token را در Header ارسال کنید
• اگر Token منقضی شد باید Refresh Token بگیرید

بخش دهم: Pagination

اگر API داده زیادی داشته باشد، صفحه‌بندی می‌شود.

مثال:

def get_all_pages():
    page = 1
    results = []

    while True:
        params = {"page": page}
        r = requests.get(url, params=params)
        data = r.json()

        if not data:
            break

        results.extend(data)
        page += 1

    return results

---

بخش یازدهم: مدیریت Rate Limit

اگر به‌طور زیاد API را صدا بزنید، ممکن است پیام 429 دریافت کنید:

«Too Many Requests»

راه‌حل:

import time

if response.status_code == 429:
    retry_after = int(response.headers.get("Retry-After", 1))
    time.sleep(retry_after)

بخش دوازدهم: Retry اتوماتیک (حرفه‌ای)

برای سرورهای ناپایدار یا اتصالات شکننده، Retry ضروری است.

from requests.adapters import HTTPAdapter
from urllib3.util.retry import Retry

session = requests.Session()

retry_strategy = Retry(
    total=5,
    backoff_factor=1,
    status_forcelist=[429, 500, 502, 503, 504]
)

adapter = HTTPAdapter(max_retries=retry_strategy)
session.mount("https://", adapter)

این یعنی اگر پاسخ HTTP یکی از کدهای بالا باشد، درخواست دوباره ارسال می‌شود.

بخش سیزدهم: ساخت یک APIClient تمیز و قابل استفاده در پروژه‌ها

این ساختار حرفه‌ای و قابل توسعه است:

import requests

class APIClient:
    def __init__(self, base_url, token=None, timeout=5):
        self.base_url = base_url
        self.session = requests.Session()
        self.timeout = timeout

        self.session.headers.update({"Accept": "application/json"})
        if token:
            self.session.headers.update({"Authorization": f"Bearer {token}"})

    def get(self, endpoint, params=None):
        try:
            r = self.session.get(self.base_url + endpoint, params=params, timeout=self.timeout)
            r.raise_for_status()
            return r.json()
        except Exception as e:
            print("Error:", e)
            return None

    def post(self, endpoint, data=None):
        try:
            r = self.session.post(self.base_url + endpoint, json=data, timeout=self.timeout)
            r.raise_for_status()
            return r.json()
        except Exception as e:
            print("Error:", e)
            return None


# استفاده:
api = APIClient("https://jsonplaceholder.typicode.com")
print(api.get("/posts")[0])

خطرات استفاده از باتری تقلبی برای لپ تاپ

باتری لپ‌ تاپ یکی از حیاتی‌ ترین اجزای دستگاه است که مسیر کارکرد و طول عمر لپ‌ تاپ به کیفیت و سلامت آن بستگی مستقیم دارد. استفاده از باتری تقلبی ممکن است در کوتاه‌مدت هزینه کمتری داشته باشد، اما در واقع می‌تواند خسارات بزرگ‌تری را به دستگاه، اطلاعات شما و حتی سلامت شما وارد کند. در این محتوا، به بررسی کامل خطرات و مشکلات ناشی از استفاده از باتری‌های تقلبی می‌پردازیم و نکات کاربردی برای خرید باتری اصلی را نیز ارائه می‌کنیم تا انتخابی مطمئن و هوشمندانه داشته باشید.

چرا باتری تقلبی استفاده نکنیم؟

باتری‌های تقلبی معمولا از مواد اولیه بی‌کیفیت و فناوری‌های نامناسب ساخته می‌شوند که منجر به مشکلات خطرناک و غیرقابل جبرانی می‌شوند. این باتری‌ها نه تنها ایمنی لپ‌ تاپ شما را به خطر می‌اندازند، بلکه باعث افت شدید سرعت عملکرد، خاموشی‌های ناگهانی، داغ شدن بیش از حد دستگاه و در موارد بحرانی حریق یا انفجار می‌شوند. استفاده از باتری تقلبی به‌مرور زمان باعث کاهش عمر مفید لپ‌ تاپ و هزینه‌های هنگفت در تعمیرات می‌شود. به علاوه، این باتری‌ها معمولاً فاقد پشتیبانی و گارانتی قابل اطمینان هستند و در نتیجه در صورت بروز مشکل، بدون هیچ کمکی می‌مانید.

تفاوت‌های باتری اصل و باتری تقلبی

یک باتری اصل بر اساس استانداردهای جهانی تولید می‌شود و هر سلول آن تحت آزمایش‌های کیفی قرار می‌گیرد. در مقابل، باتری تقلبی معمولاً از سلول‌های بازیافتی یا بی‌کیفیت ساخته می‌شود.علائم و نشانه‌ های باتری تقلبی

تشخیص باتری تقلبی در نگاه اول ممکن است دشوار باشد، اما برخی نشانه‌ های واضح وجود دارند. این نشانه‌ها می‌تواند به شما کمک کند تا قبل از نصب و استفاده، باتری اصلی را از تقلبی تشخیص دهید:

• کاهش سریع شارژ باتری بدون دلیل مشخص
• زود داغ شدن یا گرم شدن غیرعادی هنگام استفاده
• ورم کردن یا تغییر شکل بدنه باتری
• تاثیر منفی در عملکرد کلی لپ‌ تاپ مانند کند شدن یا خاموشی‌های ناگهانی
• قیمت بسیار پایین‌تر از حد معمول بازار
• بسته‌ بندی نامناسب یا عدم وجود برچسب‌ها و اطلاعات معتبر تولیدکننده

اثرات مخرب باتری تقلبی بر عملکرد لپ‌ تاپ

باتری تقلبی می‌تواند عملکرد لپ‌ تاپ شما را به شکل‌ های متعددی تحت تأثیر قرار دهد. از کاهش چشمگیر زمان استفاده بدون نیاز به شارژ مجدد گرفته تا ایجاد اختلال در عملکرد سیستم‌های داخلی لپ‌ تاپ به دلیل نوسانات ولتاژ، همگی از عواقب استفاده از باتری با کیفیت پایین هستند. به مرور زمان، این مشکلات شدیدتر شده و ممکن است باعث آسیب دائمی به مادربورد، کارت گرافیک یا دیگر قطعات مهم لپ‌ تاپ شوند. به علاوه، باتری‌های تقلبی اغلب فاقد سیستم‌های حفاظتی ضروری هستند که می‌تواند خطراتی گسترده‌تر ایجاد کند.

نکات مهم هنگام خرید باتری لپ‌ تاپ اورجینال و اصلی

برای این که خرید مطمئن‌تری داشته باشی، به این نکات توجه کن:

1. خرید از سایت های  معتبر

حتما سعی کنید که از فروشگاه معتبر خرید کنید و قبل از خرید حتما نظرات مشتریان و سایت را بررسی کنید.

2. بررسی شماره قطعه (Part Number) و مدل

روی باتری چیزی مثل «Replace with HP Spare …» یا «DP/N …» برای Dell، یا شماره سری مدل سازنده. اطلاعات مدل لپ‌ تاپت را با این تطبیق بده.

گواهی‌ ها و تأییدیه‌ها

برچسب‌ های ایمنی، تأییدیه‌ های بین‌ المللی مثل UL، CE، RoHS. در اورجینال‌ ها معمولاً لوگوها حک شده و مهر استاندارد دارند.

ظاهر فیزیکی کامل

چاپ دقیق لوگو، بسته‌ بندی مناسب، کیفیت پلاستیک یا پوشش خارجی، وزن متعارف. اگر بسته‌بندی بلد به نظر برسد یا محافظتی نباشد، زنگ هشدار است.

نمایش عملکرد واقعی قبل از خرید

اگر امکان دارد، ببین که چه مدت شارژ را نگه می‌دارد یا تست ساده‌ای بگیری. بعضی فروشگاه‌ها امکان بازگشت دارند اگر باتری مطابق ادعا نبود.

مقایسه قیمت با بازار

قیمت خیلی پایین بعید است اورجینال باشد مگر فروشگاه تخفیف خیلی مناسب داده باشد حتما قبل از خرید اطمینان حاصل کنید.

گارانتی و خدمات پس از فروش

باتری خریداری شده حداقل گارانتی معقول داشته باشد. و فروشنده هنگام خرید پاسخگو باشد.

راه‌های تشخیص باتری اصل از تقلبی با روش‌های ساده

اگرچه تشخیص باتری اصل به صورت دقیق نیازمند دانش و تجهیزات فنی است، اما با روش‌های ساده‌ای می‌توانید تا حد زیادی احتمال تقلبی بودن را کاهش دهید:

• مقایسه وزن باتری، باتری اصل معمولا سنگین‌تر است
• اندازه‌گیری ظرفیت واقعی باتری توسط نرم‌افزارهای تست باتری
• توجه به ظاهر بسته‌ بندی و اطلاعات چاپ شده روی باتری
• توجه به پلمپ‌ها و برچسب‌های امنیتی
• تست اولیه شارژدهی و تثبیت ولتاژ باتری پس از شارژ اولیه

چرا Kafka به وجود آمد؟ داستانی از زیرساخت داده‌های LinkedIn

در حدود سال ۲۰۱۲، شرکت LinkedIn با یک چالش اساسی در حوزه زیرساخت داده روبه‌رو شد. داده‌های مربوط به فعالیت کاربران مانند لایک‌ها، بازدید پروفایل‌ها و انتشار پست‌ها نقش حیاتی در عملکرد سایت و تجربه کاربری داشتند. با این حال، زیرساخت قدیمی لینکدین متشکل از دو خط لوله مجزا بود: یکی برای پردازش دسته‌ای (Batch Pipeline) مبتنی بر Oracle و Hadoop، و دیگری برای پردازش آنی (Real-time Pipeline) که تنها از طریق Zenoss در دسترس بود. این معماری جداگانه و قدیمی، مشکلاتی جدی در مقیاس‌پذیری، پایداری و دسترسی بلادرنگ به داده‌ها ایجاد کرده بود، چالشی که به ساخت Kafka منجر شد.

اما مشکلات عمده بودند:

1. کار دستی زیاد و نگهداری سخت
2. بک‌لاگ بزرگ از داده‌های ناقص
3. نبود یکپارچگی بین سیستم‌ها
4. شکنندگی و خرابی‌های مکرر
5. مشکلات در مدیریت اسکیمای داده (Schema) و تغییرات آن
6. تاخیر زیاد در دسترسی به داده‌ها (ساعات بعد از تولید داده)
7. داده‌ها فقط در مقاصد محدود ذخیره می‌شدند

LinkedIn به این نتیجه رسید که نمی‌تواند فقط با ابزارهای کلاسیک ادامه دهد؛ زیرا: «سیستم‌های پیام‌رسانی سنتی مقیاس‌پذیری لازم را ندارند» و «انبارسازی‌های سنتی، در زمان واقعی کافی نبودند»

نیازهای LinkedIn چه بودند؟

برای حل این مشکلات، آن‌ها به چیزی فراتر از دو خط لوله موجود نیاز داشتند. به طور خاص، باید زیرساختی ایجاد می‌شد که بتواند:

1. زیرساخت پایدار و مقاوم (Robustness) باشد.
2. مقیاس‌پذیری (Scalability) بالا داشته باشد — بتواند داده‌ها را هم‌زمان زیاد پردازش کند.
3. مدیریت صحیح اسکیمای داده و سازگاری با گذشته (Backward Compatibility) داشته باشد.
4. پشتیبانی از Fan-out بالا (ارسال داده به چندین مقصد) داشته باشد.
5. در زمان واقعی (real-time) کار کند و تأخیرها را به حداقل برساند.
6. امکان ادغام آسان و خودکار (Plug & Play Integration) با سیستم‌های مختلف داشته باشد.
7. امکان تغییر مالکیت وظایف به تیم تولیدکننده داده (“data producer teams”) موجود باشد.
8. تولیدکننده (Producer) و مصرف‌کننده (Consumer) داده‌ها از هم جدا باشند تا بک‌لاگ تولید، مصرف را مختل نکند.

چطور Kafka ساخته شد؟

در همین بستر، LinkedIn تیم مهندسی خود را گرد هم آورد تا یک سیستم جدید بسازد. نتیجه، پروژه Kafka بود. این سیستم توانست ۵ مورد از ۸ نیاز اصلی را مستقیماً برطرف کند:

• Robustness: سیستم توزیع شده با replication و failover.
• Scalability: پارتیشن‌بندی Topics و مقیاس‌پذیری افقی.
• High Read Fan-out: ساختار Log بدون قفل برای خواندن مقیاس‌پذیر.
• Real-time: پردازش تقریبا لحظه‌ای داده‌ها.
• Decoupling Producers from Consumers: ذخیره‌سازی داده روی دیسک و امکان پردازش کند مصرف‌کننده‌ها بدون تأثیر بر تولید.

هرچند که مدیریت اسکیمای داده (Schema Management) و ادغام کامل Plug & Play به صورت کامل حل نشده بودند، اما Kafka به عنوان هسته زیرساخت داده‌ها در LinkedIn قرار گرفت.

مدیریت اسکیمای داده و مالکیت داده

برای آنکه داده تولید شده به مصرف‌کننده‌ها (مصرف‌های مختلف، انبار داده، سیستم‌های بینابینی) به صورت استاندارد و یکنواخت برسد، LinkedIn چند گام زیر را برداشت:

• مهاجرت از XML به Apache Avro، پیام‌ها هفت برابر کوچک‌تر و فشرده‌تر شدند.
• ساخت نسخهٔ اولیه یک Schema Registry برای مدیریت نسخه‌ها و اطمینان از deserialize صحیح.
• مدل سازگاری برای حفظ Backwards Compatibility.
• تعریف یک اسکیمای یکنواخت برای داده‌ها (Schema on Write به جای Schema on Read) → داده‌ها تمیز و آماده مصرف در همه‌جا بودند.
• امکان ادغام Plug & Play با انبار داده و سایر مصرف‌کننده‌ها.

علاوه بر این، مالکیت و حاکمیت داده‌ها نیز تغییر کرد:

• مسئولیت اسکیمای داده و داده‌ها از تیم Pipeline به تیم‌های تولیدکننده داده منتقل شد، هر تیم تولیدکننده بهتر می‌داند داده‌های خودش چیست.
• بررسی کد برای تغییرات اسکیمای داده اجباری شد.
• مستندسازی هزاران فیلد و نسخه‌ اسکیمای داده.

چرا هنوز هم برای من جای سوال دارد که «چرا Kafka اسکیمای داده ندارد؟»

شاید همین سؤال شما هم باشد: اگر LinkedIn تا این حد روی اسکیمای داده متمرکز بوده، پس چرا برخی افراد می‌پرسند «چرا Kafka اسکیمای داده ندارد؟» پاسخ ساده این است: Kafka به عنوان یک موتور انتقال و ذخیره‌سازی پیام ساخته شده است، نه به عنوان یک سیستم کامل برای مدیریت اسکیمای داده. یعنی:

• Kafka خود یک لایه پیام‌رسان و دیتالُگ (commit log) است.
• اسکیمای داده، نسخه‌بندی پیام، تطابق مصرف‌کننده‌ها با تولیدکننده‌ها بخشی از لایه‌های بالاتر هستند — مثلاً Schema Registry یا لایه‌های پردازش داده.
• فرق بین «اسب‌کاری» Kafka و «خانه‌سازی» نظام داده‌های کامل است: Kafka نقش حیاتی دارد ولی نمی‌خواهد همه‌چیز را خودش اداره کند.

n8n چیست؟ راهنمای کامل اتوماسیون هوشمند بدون کدنویسی

در دنیای امروز که سرعت انجام کارها و مدیریت داده‌ها نقش اساسی در رشد کسب‌وکارها دارد، استفاده از ابزارهای اتوماسیون یکی از مهم‌ترین مزیت‌های رقابتی محسوب می‌شود. اگر بخواهیم از میان ده‌ها ابزار موجود، یک گزینه قدرتمند، قابل‌اعتماد و در عین حال رایگان و قابل توسعه انتخاب کنیم، بدون شک n8n یکی از بهترین انتخاب‌هاست.
اما n8n دقیقاً چیست و چه کاربردهایی دارد؟ چرا بسیاری از کسب‌وکارها و برنامه‌نویسان به سمت این ابزار رفته‌اند؟ و چگونه می‌توان از آن برای اتوماسیون فرایندها استفاده کرد؟

در این مقاله، هر آنچه لازم است درباره n8n بدانید به صورت کامل و مرحله‌به‌مرحله توضیح داده شده است تا بتوانید تصمیم بگیرید که آیا این ابزار برای کسب‌وکار شما مناسب است یا خیر.

n8n چیست؟

n8n (به معنای node to node) یک ابزار اتوماسیون Open Source است که مانند ابزارهایی مثل Zapier یا Make عمل می‌کند، اما با یک تفاوت بزرگ:
شما می‌توانید آن را روی سرور خودتان نصب کنید و هیچ محدودیتی در استفاده از آن نداشته باشید.

به زبان ساده، n8n یک سیستم برای اتصال سرویس‌ها و اپلیکیشن‌ها به یکدیگر است تا کارها را بدون نیاز به دخالت انسان انجام دهد.
برای مثال:

• وقتی مشتری جدید در CRM ثبت شد، پیام خوش‌آمد در واتساپ ارسال شود.
• وقتی فرم سایت پر شد، اطلاعات در Google Sheet ذخیره شود.
• وقتی فاکتور پرداخت شد، پیام در Slack ارسال و ایمیل تأیید دریافت شود.
• و صدها سناریوی دیگر

این ابزار می‌تواند بیش از 400 سرویس مختلف را به یکدیگر متصل کند.

مزایای مهم n8n

1. متن‌باز و رایگان

برخلاف Zapier که هزینه‌های ماهانه بالا دارد، n8n کاملاً Open Source است و می‌توانید آن را روی سرورتان نصب کنید بدون آنکه هزینه‌ای بابت تعداد اجراها یا workflow‌ها بپردازید.

2. امکان شخصی‌سازی و توسعه

چون سیستم متن‌باز است، می‌توانید:

• Node جدید بسازید
• APIهای سفارشی اضافه کنید
• پردازش‌های پیچیده Backend ایجاد کنید

برای توسعه‌دهنده‌ها یک گزینه فوق‌العاده است.

3. عدم محدودیت اجرایی

در Zapier مثلاً با 2000 تسک ماهانه محدود می‌شوید.
اما در n8n هیچ محدودیتی وجود ندارد؛ هزار بار یا میلیون بار اجرا شود، مهم نیست.

4. پشتیبانی از اکثر سرویس‌ها

از Google Sheet گرفته تا Hubspot، Gmail، WhatsApp API، Telegram، Cloudflare، Notion و… همگی با n8n قابل اتصال هستند.

5. مدیریت آسان فرایندها

رابط کاربری Drag & Drop باعث می‌شود حتی افراد بدون دانش برنامه‌نویسی نیز بتوانند از n8n استفاده کنند.

n8n چگونه کار می‌کند؟

n8n از Node‌ها تشکیل شده است. هر Node یک عملکرد یا اتصال به سرویس مشخص را انجام می‌دهد.
برای مثال:

• Node ارسال ایمیل
• Node دریافت اطلاعات از API
• Node ذخیره‌سازی در دیتابیس
• Node ارسال پیام تلگرام

با وصل کردن این Nodeها به یکدیگر، یک Workflow ساخته می‌شود.

مثال ساده:

1. وقتی فرم Gravity Forms پر شد
2. اطلاعات به n8n ارسال می‌شود
3. n8n آن‌ها را پردازش می‌کند
4. اطلاعات در Google Sheet ذخیره می‌شود
5. ایمیل تأیید ارسال می‌شود

همه این کارها کمتر از چند ثانیه اتفاق می‌افتد.

کاربردهای n8n در کسب‌وکارها

1. اتوماسیون فروش و CRM

با اتصال CRM به ابزارهای بازاریابی می‌توانید:

• ارسال خودکار ایمیل‌های خوش‌آمد
• ثبت اطلاعات مشتریان در Notion
• امتیازدهی خودکار لیدها

انجام دهید.

2. مدیریت شبکه‌های اجتماعی

می‌توان n8n را برای:

• زمان‌بندی محتوا
• ذخیره اتوماتیک کامنت‌ها
• ارسال هشدار هنگام پیام جدید

استفاده کرد.

3. اتوماسیون مالی و حسابداری

به کمک n8n می‌توانید:

• هماهنگ‌سازی فاکتورها
• ثبت پرداخت‌ها
• اتصال درگاه‌ها به سیستم حسابداری

را انجام دهید.

4. اتوماسیون پشتیبانی و مشتریان

برای مثال:

• وقتی مشتری پیام در واتساپ ارسال کرد، تیکت در CRM ایجاد شود.
• وقتی تیکت بسته شد، پیام رضایت‌سنجی ارسال شود.

5. اتوماسیون وظایف برنامه‌نویسان

n8n برای تیم‌های فنی نیز به شدت کاربردی است:

• مانیتورینگ سرور
• دریافت و ذخیره Logها
• هماهنگ‌سازی دیتابیس‌ها
• اجرای اسکریپت‌های زمان‌بندی‌شده

روش‌های نصب n8n

هرچند می‌توان نسخه Cloud آن را خریداری کرد، اما محبوب‌ترین روش نصب، نصب روی سرور شخصی است.

1. نصب با Docker (پیشنهادی)

به‌صرفه‌ترین و ساده‌ترین راه:

docker run -it --rm \
  -p 5678:5678 \
  -v ~/.n8n:/home/node/.n8n \
  n8nio/n8n

2. نصب روی هاست

اگر هاست شما SSH و NodeJS پشتیبانی کند، قابل نصب است، اما قدرت VPS را ندارد.

3. نصب روی ویندوز

برای تست و توسعه مناسب است.

Nodeهای مهم و پرکاربرد در n8n

HTTP Request Node

قدرتمندترین Node برای ارتباط با APIهای مختلف است.
با این Node تقریباً می‌توانید به هر سرویس اینترنتی متصل شوید.

Webhook Node

برای دریافت اطلاعات از بیرون استفاده می‌شود.
مثلاً وقتی مشتری فرمی را پر می‌کند، وب‌هوک اطلاعات را به n8n ارسال می‌کند.

Google Sheet Node

برای ذخیره اطلاعات در شیت‌ها بسیار کاربردی است.

Telegram Node

برای ارسال پیام‌های اطلاع‌رسانی عالی است.

Function Node

برای نوشتن کدهای شخصی‌سازی‌شده جاوااسکریپت.

بهترین موارد استفاده از n8n

اگر یکی از موارد زیر را در کسب‌وکارتان دارید، این ابزار ایده‌آلی برای شماست:

• دیتای زیاد و پردازش‌های تکراری
• نیاز به اتصال سرویس‌های مختلف
• هزینه بالای ابزارهایی مثل Zapier
• نیاز به امنیت و نصب روی سرور شخصی
• نیاز به شخصی‌سازی و توسعه اختصاصی

سئو n8n: چرا برای سایت‌ها و دیجیتال مارکتینگ مناسب است؟

بسیاری از متخصصان سئو از این ابزار برای موارد زیر استفاده می‌کنند:

1. تولید گزارش‌های خودکار سئو

اتصال سرچ کنسول، آنالیتیکس و سئو ابزارهای دیگر و ساخت داشبوردهای روزانه.

2. مانیتورینگ موقعیت کلمات کلیدی

ارسال گزارش روزانه یا هفتگی روی تلگرام یا ایمیل.

3. بررسی لینک‌های شکسته

می‌توان یک کرالر کوچک ساخت و لینک‌ها را بررسی کرد.

4. اتوماسیون انتشار محتوا

اتصال وردپرس، Sheets و Notion برای مدیریت تولید محتوا.

آیا n8n گزینه مناسبی برای شماست؟

اگر به دنبال یک ابزار:

• قوی
• کامل
• بدون محدودیت
• قابل‌نصب روی سرور
• مقرون به‌صرفه
• مناسب تیم فنی و غیر فنی

هستید، n8n بهترین گزینه است.

جمع‌بندی

n8n در سال‌های اخیر به یکی از محبوب‌ترین ابزارهای اتوماسیون جهان تبدیل شده است.
توانایی اتصال صدها سرویس، متن‌باز بودن، امکان توسعه و اجرای بدون محدودیت، باعث شده که بسیاری از کسب‌وکارها از این ابزار برای خودکارسازی فرایندها استفاده کنند.

با استفاده از n8n می‌توانید:

• هزینه‌ها را کاهش دهید
• سرعت کار را افزایش دهید
• خطاهای انسانی را به صفر برسانید
• سیستم‌های پیچیده را به‌صورت کاملاً خودکار اداره کنید

NotebookLM چیست؟ قابلیت‌ها، مزایا و محدودیت‌ها

NotebookLM یه ابزار هوش مصنوعی از Google Labs هست که بهت کمک می‌کنه محتوای علمی، کاری یا آموزشی رو تحلیل و سازماندهی کنی. این سرویس مثل یه دستیار پژوهشی هوشمند عمل می‌کنه و می‌تونه منابع رو خلاصه کنه، پاسخ‌های دقیق بده، پادکست یا ویدیوهای خلاصه بسازه، نقشه‌های ذهنی و فلش‌کارت تولید کنه و حتی به بیش از ۸۰ زبان کار کنه. برای دانشجوها، محقق‌ها، معلم‌ها، نویسنده‌ها و تیم‌های کاری خیلی مناسبه.

چطور از NotebookLM استفاده کنیم؟

۱. ثبت‌نام و دسترسی

• به سایت NotebookLM (Google Labs یا Google Workspace) برو یا اپ موبایلش رو دانلود کن.
• با حساب گوگل وارد شو. نسخه رایگان برای شروع کافیه، ولی نسخه Plus یا Enterprise قابلیت‌های بیشتری داره.

۲. بارگذاری منابع

• فایل‌های PDF، Google Docs/Slides، صفحات وب، ویدیوهای یوتیوب (با زیرنویس) یا فایل‌های Microsoft 365 (نسخه Enterprise) رو آپلود کن.
• حداکثر ۵۰ منبع در نسخه رایگان می‌تونی اضافه کنی.

۳. کار با ابزار

• خلاصه‌سازی: محتوای منابع رو به‌صورت کوتاه یا جامع خلاصه کنه.
• پرس‌وجو: سؤالای خاص بپرس، مثلاً «فرضیه اصلی این مقاله چیه؟» جواب‌ها با ارجاع به منابع میاد.
• تولید محتوا: Audio Overviews، Video Overviews، Mind Maps و فلش‌کارت‌های تعاملی رو انتخاب کن.
• اشتراک‌گذاری: نوت‌بوک‌ها رو با تیم یا دیگران به اشتراک بذار، نسخه Plus یا Enterprise آنالیتیکس هم داره.

۴. کاربردهای عملی

• تحقیق دانشگاهی: مقالات رو آپلود کن، خلاصه و نقشه ذهنی بگیر یا فرضیات رو مقایسه کن.
• آموزش: فلش‌کارت و کوئیز بساز یا خلاصه‌های صوتی برای مرور در حال حرکت گوش بده.
• کسب‌وکار: گزارش‌های بازار رو خلاصه کن، نکات کلیدی جلسات رو استخراج کن یا برنامه فروش بساز.
• تولید محتوا: ایده برای پست‌های وبلاگ، اسکریپت پادکست یا ویدیوی آموزشی تولید کن.

۵. نکات مهم

• بررسی خروجی‌ها: گاهی ممکنه اطلاعات نادرست بده (Hallucination). همیشه با منابع اصلی چک کن.
• حریم خصوصی: نسخه رایگان ممکنه داده‌ها بررسی بشه. داده حساس داری، از Plus یا Enterprise استفاده کن.
• محدودیت‌ها: بعضی قابلیت‌ها مثل Video Overviews برای همه زبان‌ها یا فرمت‌ها کار نمی‌کنه.

چطور بیشترین بهره رو ببری؟

• منابع باکیفیت و مرتبط آپلود کن تا جواب‌های دقیق‌تری بگیری.
• از ادغام با Google Workspace (مثل Gmail و Docs) برای دسترسی سریع به فایل‌ها استفاده کن.
• برای تیم‌های کاری، نسخه Enterprise رو امتحان کن که امنیت و قابلیت‌های بیشتری داره.
• اگه دانشجویی، تخفیف‌های Google One رو چک کن.

FAQ — سوالات متداول

• NotebookLM رایگان است؟ نسخه پایه رایگان است؛ امکانات پیشرفته نیازمند اشتراک Plus یا Enterprise است.
• چه فرمت‌هایی پشتیبانی می‌شود؟ PDF، Google Docs/Slides، صفحات وب، YouTube با Transcript، Microsoft 365 (Enterprise).
• برای داده محرمانه امن است؟ نسخه Enterprise امن است، نسخه رایگان با احتیاط استفاده شود.
• Video Overviews چیست؟ خلاصه ویدیویی همراه با اسلاید از منابع، مناسب آموزش و ارائه.
• اپ موبایل دارد؟ بله، برای iOS و Android از می ۲۰۲۵ در دسترس است.

آموزش تغییر تنظیمات شبکه با CMD ویندوز

تغییر تنظیمات شبکه با استفاده از دستورات Netsh در Command Prompt

تغییر تنظیمات شبکه می‌تواند برای حل مشکلات اتصال یا تطابق شبکه با نیازهای خاص شما ضروری باشد. در این مقاله، ما به شما نحوه تغییر تنظیمات شبکه با CMD در ویندوز را با استفاده از دستورات Netsh آموزش می‌دهیم. این دستورات به شما امکان می‌دهند تنظیمات مختلفی از جمله آدرس IP، ماسک زیرشبکه، دروازه پیش‌فرض و سرورهای DNS را تغییر دهید.

تغییر شبکه یک مهارت مهم در مدیریت ویندوز است. این عملیات ممکن است برای رفع مشکلات اتصال، تغییر تنظیمات آدرس IP، و تنظیم سرورهای DNS برای بهبود عملکرد شبکه مورد نیاز باشد. یکی از ابزارهای قدرتمند برای انجام این کار دستورات Netsh در محیط کامندلاین ویندوز یا همان cmd است. در ادامه، به شما نشان خواهیم داد که چگونه از این دستورات برای تغییر تنظیمات شبکه استفاده کنید.

مراحل تغییر تنظیمات شبکه در cmd ویندوز به صورت زیر می باشد:

1. اجرای CMD با دسترسی ادمین

برای شروع، Command Prompt را به عنوان مدیر اجرا کنید. برای انجام این کار، از منوی Start استفاده کنید و در جستجو “cmd” را تایپ کرده، روی نتیجه کلیک راست کنید و “Run as Administrator” را انتخاب کنید.

2. نمایش اطلاعات شبکه

بعد از ورود به Command Prompt به عنوان ادمین، باید نام رابط شبکه‌ای که می‌خواهید تغییر دهید را پیدا کنید. این کار با دستور زیر انجام می‌شود:

netsh interface ipv4 show config

در این لیست، نام رابط مورد نظر خود را یافته و یادداشت کنید.

3. تغییر آدرس IP، ماسک زیرشبکه و دروازه پیش‌فرض

حالا با داشتن نام رابط، می‌توانید با استفاده از دستور زیر تغییرات را اعمال کنید:

netsh interface IPv4 set address name="نام رابط شما" IP_ADDRESS SUBNET_MASK GATEWAY

دستور فوق از پارامترهای زیر تشکیل شده است:

• name=”نام رابط شما”: در اینجا، شما باید نام رابط شبکه‌ای که می‌خواهید تنظیمات IPv4 آن را تغییر دهید را جایگزین “نام رابط شما” کنید. این نام ممکن است متغیر باشد و بستگی به نام ویژگی شبکه‌ای که می‌خواهید تغییر دهید دارد.
• IP_ADDRESS: این بخش باید به آدرس IP مورد نظر برای رابط شبکه اشاره کند. شما باید آدرس IP جدید را وارد کنید.
• SUBNET_MASK: این بخش باید به ماسک زیرشبکه مورد نظر برای آدرس IP اشاره کند. شما باید ماسک زیرشبکه را وارد کنید.
• GATEWAY: این بخش باید به آدرس IP دروازه (Gateway) مورد نظر برای رابط شبکه اشاره کند. دروازه به عنوان نقطه ورود به شبکه برای دسترسی به دیگر شبکه‌ها و اینترنت استفاده می‌شود. شما باید آدرس IP دروازه را وارد کنید.

به عنوان مثال:

netsh interface IPv4 set address name="Wi-Fi" static 192.168.3.8 255.255.255.0 192.168.3.1

4. تنظیم سرورهای DNS

برای تغییر سرورهای DNS اصلی و ثانویه، از دستورات زیر استفاده کنید:

تنظیم سرور DNS اصلی:

netsh interface ipv4 set dns name="نام رابط شما" static DNS_SERVER

مثال:

netsh interface ipv4 set dns name="Wi-Fi" static 8.8.8.8

تنظیم سرور DNS ثانویه:

netsh interface ipv4 set dns name="نام رابط شما" static DNS_SERVER index=2

مثال:

netsh interface ipv4 set dns name="Wi-Fi" static 8.8.4.4 index=2

5. استفاده از DHCP برای تنظیمات DNS به طور خودکار

اگر نیاز دارید تنظیمات DNS به صورت خودکار از یک سرور DHCP دریافت شود، از دستور زیر استفاده کنید:

netsh interface ipv4 set dnsservers name="نام رابط شما" source=dhcp

نحوه پیدا کردن اطلاعات IP با پایتون

در این مقاله، قصد داریم نحوه پیدا کردن اطلاعات IP با پایتون که اطلاعات را از طریق API دریافت می‌کند، تحلیل و بررسی کنیم. این برنامه با استفاده از کتابخانه‌های استاندارد urllib و json در پایتون طراحی شده و دارای قابلیت مدیریت خطاهای احتمالی و حلقه تکرار درخواست است. در ادامه، هر بخش از کد و نحوه بهینه‌سازی و استفاده عملی از آن را بررسی می‌کنیم.

برنامه پیدا کردن اطلاعات IP با پایتون

در زیر، کد برنامه را مشاهده می‌کنید که به کاربر اجازه می‌دهد با وارد کردن آدرس IP اطلاعاتی شامل کشور، منطقه جغرافیایی، منطقه زمانی، و سرویس‌دهنده اینترنتی را دریافت کند:

بررسی بخش‌های مختلف کد

در ادامه به بررسی قسمت های مختلف کد می پردازیم:

1. وارد کردن کتابخانه‌ها

در ابتدای کد، کتابخانه‌های urllib.request و json وارد شده‌اند:

• urllib.request برای ارسال درخواست‌های HTTP به سمت سرور API استفاده می‌شود.
• json برای تجزیه داده‌های JSON دریافتی از API و تبدیل آن به دیکشنری پایتون استفاده می‌شود.

2. حلقه بی‌نهایت برای درخواست ورودی کاربر

با استفاده از while True، برنامه به کاربر این امکان را می‌دهد تا به طور مداوم آدرس‌های IP مختلف را وارد کرده و اطلاعات هر IP را مشاهده کند. در هر بار اجرا، برنامه از کاربر آدرس IP را دریافت می‌کند.

• اگر کاربر exit را وارد کند، شرط if ip.lower() == exit اجرا می‌شود و دستور break برنامه را از حلقه خارج می‌کند.
• این قابلیت اجازه می‌دهد کاربر تا زمانی که نیاز دارد از برنامه استفاده کند و پس از پایان، برنامه را به راحتی متوقف کند.

3. ساخت URL و ارسال درخواست به API

در این بخش، URL اصلی API با اضافه کردن آدرس IP وارد شده توسط کاربر تکمیل می‌شود. سپس با استفاده از urllib2.urlopen درخواست HTTP ارسال شده و پاسخ دریافتی در متغیر response ذخیره می‌شود.

4. پردازش و تبدیل داده‌های JSON

پاسخ دریافتی از API به صورت یک شیء JSON است. با استفاده از data = response.read()، داده‌ها خوانده می‌شوند و سپس با json.loads(data) به یک دیکشنری پایتونی تبدیل می‌شوند. به این ترتیب، می‌توان به راحتی اطلاعات مختلف مانند کشور، منطقه زمانی و نام ISP را از این دیکشنری استخراج کرد.

متد json.loads() برای تبدیل یک رشته JSON به یک دیکشنری یا شیء قابل استفاده در پایتون به کار می‌رود. این متد به ما امکان می‌دهد تا داده‌های JSON را که از یک API یا فایل دریافت کرده‌ایم، به فرمتی تبدیل کنیم که قابل دسترسی و پردازش در کد پایتونی باشد.

همچنین در مقابل json.loads()، متد json.dumps() برای تبدیل یک دیکشنری یا لیست پایتونی به یک رشته JSON به کار می‌رود. این متد زمانی کاربرد دارد که بخواهیم داده‌ها را به فرمت JSON ذخیره کرده یا برای انتقال به یک API آماده کنیم.

5. بررسی وضعیت درخواست و مدیریت خطاها

برای اطمینان از اینکه آدرس IP معتبر است، برنامه با if values["status"] == fail بررسی می‌کند که آیا وضعیت درخواست به صورت موفقیت‌آمیز (success) بوده یا خیر. اگر وضعیت fail باشد، یعنی آدرس IP وارد شده معتبر نیست و برنامه به کاربر اطلاع داده و درخواست جدیدی دریافت می‌کند.

همچنین، برای مدیریت خطاهای کلی مانند قطعی اتصال به API یا مشکلات اینترنتی، از یک بلوک try-except استفاده شده است. این بلوک هر خطای احتمالی را به صورت کلی دریافت کرده و پیام “Error fetching data” را به همراه توضیحات خطا نمایش می‌دهد.

چگونه یک رمز عبور قوی و ایمن ایجاد کنیم؟

در دنیای دیجیتال امروز، حفظ امنیت اطلاعات شخصی و حساس مانند شبکه های اجتماعی، ایمیل‌ها، حساب‌های بانکی و دیگر موارد یک چالش بسیار مهم است. یکی از عوامل اساسی در ایجاد پویایی امنیتی، استفاده از یک پسورد قوی و مقاوم در برابر هکرها و حملات سایبری است. رمز عبور، به عنوان دروازه‌ای مهم، اطلاعات شما را از دسترسی غیرمجاز محافظت می‌کند. اما، متأسفانه بسیاری از افراد هنوز به ویژگی‌های یک رمز عبور قوی توجه کمی دارند و از رمزهای ضعیف یا قابل پیش‌بینی استفاده می‌کنند.

پسوردهای ضعیف می‌توانند امنیت افراد را به خطر بیندازند. حملاتی نظیر بروت فورس، حدس زدن، حملات دیکشنری و موارد دیگر که مرتبط به حملات پسوردها هستند، ممکن است اطلاعات حساس شما را در معرض خطر قرار دهند. در این مقاله این موضوع را بررسی می کنیم که یک رمز عبور قوی دارای چه مشخصه هایی است و چگونه یک رمز عبور قوی بسازیم؟

قبل از شروع، به نظر شما رمزی مانند “ebe2005 is My Favorite WEBSite:)” قوی تر است یا ” J4fS<2″ ؟ به خواندن مقاله ادامه دهید تا جواب آن را پیدا کنید.

یک پسورد چگونه هک می شود؟

فرآیند هک پسورد بسیار ساده است و 5 راه اثبات شده برای انجام این کار وجود دارد عبارتند از:

1. پرسیدن: رایج ترین راه برای دسترسی به رمز عبور شخصی، صرفاً درخواست آن است (اغلب در رابطه با چیز دیگری). مردم اغلب رمز عبور خود را به همکاران، دوستان و خانواده می گویند. داشتن یک رمز عبور پیچیده این واقعیت را تغییر نمی دهد.
2. حدس زدن: این دومین روش رایج برای دسترسی به حساب یک شخص است. به نظر می رسد که اکثر مردم پسوردی را انتخاب می کنند که به راحتی به خاطر بسپارند و ساده ترین آن ها رمزهایی هستند که به آن ها مربوط می شوند. گذرواژه‌هایی مانند نام خانوادگی، نام همسر، تاریخ تولد، گل مورد علاقه‌تان و غیره همگی بسیار رایج هستند.
3. حمله بروت فورس (Brute force attack): انجام این حملات با وجود ابزارهای موجود این کار بسیار ساده است. یک هکر به سادگی سعی می کند با استفاده از پسوردهای مختلف در یک زمان وارد سیستم شود. اگر رمز عبور شما “sun” باشد، او سعی خواهد کرد با استفاده از “aaa, aab, aac, aad … sul, sum, sun (MATCH)” وارد سیستم شود. تنها چیزی که جلوی حمله brute force را می گیرد پیچیدگی بالاتر و پسورد طولانی تر است.
4. حمله کلمات رایج (Common word attacks): شکل ساده ای از حملات brute-force است که در آن هکر سعی می کند با استفاده از لیستی از کلمات رایج وارد سیستم شود. هکر به جای اینکه ترکیب متفاوتی از حروف را امتحان کند، کلمات مختلفی را امتحان می کند. “sum, summer, summit, sump, sun (MATCH)”
5. حملات دیکشنری (Dictionary attacks): مشابه حمله کلمات رایج است و تنها تفاوت این است که هکر اکنون از فرهنگ لغت کلمات استفاده می کند (حدود 500000 کلمه در زبان انگلیسی وجود دارد).

چه زمانی یک رمز عبور امن است؟

شما نمی توانید از رمز خود در برابر روش های هک “پرسیدن” که زیر مجموعه مهندسی اجتماعی میشود و “حدس زدن” محافظت کنید، اما می توانید از خود در برابر انواع دیگر حملات محافظت کنید. یک هکر معمولا یک اسکریپت خودکار یا برنامه ای ایجاد می کند که کار را برای او انجام می دهد. او قرار نیست به صورت دستی 500000 کلمه مختلف را امتحان کند تا ببیند آیا یکی از آن ها رمز عبور شماست یا خیر.

سپس معیار امنیت باید این باشد که “برنامه چند درخواست پسورد می تواند داشته باشد (به عنوان مثال در هر ثانیه). تعداد متفاوت است، اما اکثر اپلیکیشن های وب قادر به رسیدگی به بیش از 100 درخواست ورود به سیستم در ثانیه نیستند.

این بدان معناست که برای هک کردن یک رمز عبور ساده مانند “sun” که میتوانید شامل 17576 ترکیب کاراکتر باشد، زمان زیر نیاز است:

• بروت فورس: 3 دقیقه
• کلمات رایج: 3 دقیقه
• دیکشنری: 1 ساعت و 20 دقیقه

البته این یک پسورد بسیار ناامن است، اما چقدر زمان برای ایمن شدن یک پسورد کافی است؟

• رمز عبوری که در عرض 1 دقیقه هک شود بسیار خطرناک است.
• 10 دقیقه – هنوز خیلی خطرناک است.
• 1 ساعت – هنوز به اندازه کافی خوب نیست.
• 1 روز – بد نیست. احتمال اینکه شخصی برنامه ای داشته باشد که برای هک حساب شما برای یک روز کامل اجرا شود بسیار کم است. با این حال، باز هم ممکن است.
• 1 ماه – این کاری است که فقط یک هکر استخدام شده انجام می دهد.
• 1 سال – اکنون از ریسک عملی به ریسک تئوریک می رسیم. اگر ناسا یا سی آی اِی هستید این مدت زمان هنوز هم ناکافی است. اما برای بقیه ما، خب، شما نه چنین دشمنانی دارید و نه اطلاعات شما آنقدر جالب است.
• 10 سال – اکنون ما کاملاً نظری صحبت می کنیم.
• یک عمر یا 100 سال – این در واقع حداکثر سن مردم است. چه کسی اهمیت می دهد که پسورد آن ها پس از مرگ هک شود؟ با این حال، خوب است بدانید که شما باید از پسوردی استفاده ‌کنید که شکستن آن 100 سال طول بکشد.

چگونه یک رمز عبور قوی و ایمن ایجاد کنیم؟

هکرها می‌دانند که اکثر مردم رمزهایی را ایجاد می‌کنند که به راحتی قابل یادآوری هستند و اغلب از همان رمز عبور در چندین حساب کاربری استفاده می‌کنند. به همین دلیل، تنها چیزی که لازم است هک کردن یک حساب کاربری برای دسترسی سریع به بقیه آنهاست. چند دقیقه وقت بگذارید و به موارد زیر برای ساخت یک پسورد بسیار قوی توجه کنید و برای هر حسابی که از دستورالعمل‌های زیر پیروی نمی‌کنند رمز عبور جدیدی ایجاد کنید.

1- از اعداد یا حروف متوالی استفاده نکنید

به عنوان مثال از 1234، qwerty، jklm، 6789 و غیره استفاده نکنید.

2- اطلاعات شخصی خود را در رمز عبور خود وارد نکنید

پسورد نباید شامل هیچ یک از اطلاعات شخصی کاربر مانند نام، آدرس، شماره تلفن یا تاریخ تولد و به طور کلی موارد مرتبط با او باشد. به یاد داشته باشید که هکرها می توانند به راحتی این اطلاعات را با جست و جو در شبکه های اجتماعی شما پیدا کنند.

3- از ترکیب حداقل 16 حرف کوچک و بزرگ، عدد و نماد استفاده کنید

هرچه رمز عبور شما طولانی تر باشد و از تنوع کاراکترهای بیشتری استفاده کند، حدس زدن آن سخت تر است. مثلا SL@gd$T2h7H0j!AH از ترکیب منحصر به فردی از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها استفاده می کند.

4- کلمات غیر مرتبط مختلف را در رمز عبور یا عبارت عبور خود ترکیب کنید

این عمل، حدس زدن پسورد شما را برای هکرها دشوار می کند. از عبارات آهنگ ها، فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی محبوب استفاده نکنید. از سه یا چهار کلمه طولانی تر برای ایجاد عبارت عبور خود استفاده کنید. به عنوان مثال، 9MaNdARARDABilzendegiMikonam.

5- از اسامی یا کلمات موجود در فرهنگ لغت استفاده نکنید

حروف را با اعداد یا نمادها جایگزین کنید تا حدس زدن پسورد دشوار شود. یا عمداً از اشتباهات املایی در رمز عبور یا عبارت عبور استفاده کنید. به عنوان مثال، P8tty0G#5dn برای “patio garden”.

6- از یک مدیریت رمز عبور برای ذخیره رمزهای عبور خود استفاده کنید

رمز عبور خود را در یک فایل در کامپیوتر خود ذخیره نکنید. اطمینان حاصل کنید که از ابزار مدیریت رمز عبور (password manager) برای ذخیره همه رمزهای عبور حرفه ای و شخصی استفاده می کنید.

7- از رمز عبور خود مجدد استفاده نکنید

هر دستگاه، برنامه، وب سایت و نرم افزاری به پسورد یا پین منحصر به فرد و قوی نیاز دارد. به یاد داشته باشید، اگر یک هکر یکی از رمزهای عبور شما را حدس بزند، از آن برای هک کردن تمام حساب های شخصی شما استفاده می کند.

به یاد داشته باشید که هرگز پسورد خود را با کسی به اشتراک نگذارید. این شامل همکاران شما، تیم پشتیبانی، اعضای خانواده و دوستان می شود.

همچنین، در مورد ایمیل‌های فیشینگ و تماس‌هایی که اطلاعات رمز عبور شما را می‌خواهند آگاه باشید. از پاسخ دادن یا ارائه اطلاعات شخصی، از جمله رمز عبور، تاریخ تولد، آدرس، یا جزئیات کارت اعتباری خودداری کنید.

اطلاعاتی که هرگز نباید در رمز عبور خود قرار دهید

هنگام به روز رسانی و ایجاد رمزهای عبور جدید، اطلاعات زیر را وارد نکنید:

• نام حیوان خانگی شما
• تاریخ تولد شما یا اعضای خانواده
• هر کلمه ای که مربوط به سرگرمی، شغل یا علایق شما باشد.
• بخشی از آدرس منزل شما، از جمله شهر/شهرک، خیابان، شماره خانه/آپارتمان، یا کشور.
• نام شما یا نام یکی از اعضای خانواده

هکرها در مورد قربانیان خود به صورت آنلاین تحقیق می کنند و به دنبال سرنخ هایی می گردند که به آن ها کمک کند رمز عبور شما را هک کنند. آن ها از هر سرنخ در مورد شما، محل زندگی، علایق و خانواده شما برای حدس زدن پسورد شما به صورت استراتژیک استفاده خواهند کرد.

آیا رمز عبور من قوی است؟ و هک کردن آن چقدر زمان میبرد؟

برای اطمینان از اینکه پسورد شما قوی و امن است، می‌توانید از ابزارهای آنلاین Password Checker استفاده کنید. این ابزارها معمولاً برای اطمینان از اینکه رمز عبور کاربران با معیارهای امنیتی تطابق دارند و از حداقل الزامات امنیتی پیروی می‌کنند، استفاده می‌شوند. این ابزارها می‌توانند به شما کمک کنند تا پسورد قوی‌تر و مطمئن‌تری ایجاد کنید.

برخی از مواردی که یک Password Checker بررسی می کند شامل موارد زیر می‌شود:

• طول رمز عبور: بررسی طول رمزهای عبور و اطمینان از اینکه حداقل تعداد کاراکترها رعایت شده باشد.
• استفاده از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها: اطمینان از اینکه رمز عبور شامل ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نمادها باشد.
• عدم استفاده از اطلاعات شخصی قابل پیش‌بینی: جلوگیری از استفاده از اطلاعات شخصی مانند نام، تاریخ تولد و اطلاعات مشابه به عنوان رمز عبور.
• عدم استفاده از الگوهای قابل پیش‌بینی: جلوگیری از استفاده از الگوهای ساده و قابل پیش‌بینی مانند “123456” یا “password”.
• بررسی عدم وابستگی به کلمات دیکشنری: جلوگیری از استفاده از کلماتی که به راحتی در دیکشنری‌های متداول قابل یافتن هستند.
• بررسی عدم تکرار الگوها: جلوگیری از استفاده از الگوها یا کاراکترهای تکراری در رمزهای عبور.

چگونه رمز عبور قوی خود را به خاطر بسپاریم؟

اکنون با تمام این نکات که گفته شد و تاکید می کند پسوردهای قوی متفاوتی برای حساب‌های خود ایجاد کنید، ممکن است بپرسید که چگونه همه آن ها را به خاطر بسپارید. در اینجا چند نکته برای به خاطر سپردن رمزهای عبور قوی وجود دارد.

1- از عبارت عبور استفاده کنید

عبارت عبور (passphrase) مانند یک رمز عبور (password) است، با این تفاوت که میتواند مانند جمله طولانی بوده و شامل فاصله و علائم نگارشی باشد. مزیت عبارت عبور این است که معمولاً به خاطر سپردن آن ها آسان تر است و در عین حال به دلیل طول آن ها شکستنش دشوارتر است. برای هر کاراکتر اضافی در طول یک رمز عبور یا عبارت عبور، زمان شکستن به طور تصاعدی افزایش می یابد. این بدان معنی است که داشتن یک رمز عبور طولانی یا عبارت عبور می تواند شما را بسیار امن تر از داشتن یک رمز عبور کوتاه با تعدادی نماد یا اعداد در آن کند.

بنابراین از یک عبارت یا جمله به جای کلمه استفاده کنید. این یکی از موثرترین راه ها برای ایجاد رمز عبور قوی است که به راحتی قابل یادآوری است. به جای استفاده از یک کلمه، سعی کنید چند کلمه را با هم ترکیب کنید تا یک عبارت یا جمله بسازید. به عنوان مثال، به جای “password”، می توانید از عبارت “My password is very strong!” استفاده کنید. استفاده از بیش از یک کلمه ساده به عنوان رمز عبور، امنیت شما را بطور قابل ملاحظه ای افزایش می دهد (از 3 دقیقه به 2 ماه). اما، با استفاده از 3 کلمه یا بیشتر به جای دو کلمه، ناگهان یک رمز عبور بسیار امن دریافت می کنید.

پس اکنون می دانید چرا عبارت عبوری مانند “ebe2005 is My Favorite WEBSite:)” از رمز عبوری مانند ” J4fS<2″ بسیار قوی تر و ایمن تر است.

2- رمز عبور خود را شاعرانه کنید

به شعری فکر کنید که حفظ کرده اید یا معنای قوی دارد. یک خط از آن بردارید و از آن به عنوان رمز عبور خود استفاده کنید. شایان ذکر است که برای سخت‌تر کردن آن، باید برخی از حروف را به نمادها یا اعداد تبدیل کنید.

پنج نکته برای محافظت و ایمن نگه داشتن رمز عبور شبکه های اجتماعی

• از پسورد تکراری استفاده نکنید و مرتباً آنها را تغییر دهید. حتی اگر پسورد قوی ایجاد کرده اید، از آن در چندین شبکه اجتماعی، وب سایت و برنامه مجدد استفاده نکنید.
• از ابزار مدیریت پسورد برای ذخیره رمزهای عبور خود استفاده کنید. برخی از محبوب ترین مدیران رمز عبور Dashlane، Keeper و LastPass هستند. پسورد خود را در یک فایل در کامپیوتر یا تلفن هوشمند خود ذخیره نکنید.
• از احراز هویت دو مرحله ای استفاده کنید. اگر یک هکر نام کاربری و پسورد شبکه اجتماعی شما را حدس بزند، احراز هویت دو مرحله ای هکر را مجبور می کند تا یک پین برای ورود به سیستم ارائه دهد.
  • شما یک اعلان تلاش برای ورود دریافت خواهید کرد که به شما هشدار می دهد پسورد شما هک شده است. اگر این ایمیل یا متن اعلان را دریافت کردید، از دادن دسترسی خودداری کنید و بلافاصله رمز عبور و نام کاربری خود را تغییر دهید.
• با اعتبار اکانت گوگل یا شبکه اجتماعی خود وارد حساب ها یا وب سایت ها نشوید. اگر اعتبار گوگل شما به خطر بیفتد، هکر اکنون می تواند با استفاده از رمز عبور شما به هر برنامه و وب سایتی دسترسی داشته باشد.
• به درخواست‌های دوستی، پیام‌های چت و دنبال‌کنندگان یا دوستان جدید توجه کنید. در اینستاگرام مراقب درخواست‌های دوستی از طرف افرادی باشید که بدون پست هستند.

هکرها ممکن است حساب دوست یا آشنای شما را هک کنند، برای شما درخواست دوستی ارسال کنند و سپس شروع به جمع آوری اطلاعاتی درباره شما کنند که می تواند برای هک کردن حساب های شما مورد استفاده قرار گیرد.

مهمتر از همه، مشکوک و محتاط باشید. به ایمیل هایی که از شما می خواهند پسورد خود را ریست کنید اعتماد نکنید. هیچ شرکتی هرگز برای شما ایمیلی برای ریست رمزعبور یا اعتبارسنجی حساب کاربری ارسال نمی‌کند (مگر اینکه خودتان از قبل درخواست داده و در جریان باشید).

سوالات متداول

ایمن ترین و قوی ترین پسورد چیست؟

هیچ پسوردی وجود ندارد که “ایمن ترین” باشد، و اگر وجود داشت، نوشتن آن در اینجا آن را ناامن می کرد، زیرا هزاران نفر از آن در حساب های خود استفاده می کردند. در عوض، رمز عبورهای امن حاوی ترکیبی به ظاهر تصادفی از اعداد، حروف و نمادها هستند و حداقل شامل 16 تا 20 کاراکتر هستند.

مثالی از پسورد قوی چیست؟

نمونه ای از یک پسورد امن bL8%4TO&t9b% است که توسط مدیر رمز عبور LastPass تولید شده است، که شکستن آن برای یک کامپیوتر 46 میلیون سال طول می کشد!

آیا رمز عبورهای طولانی امن تر هستند؟

پسوردهای طولانی امن تر از پسوردهای کوتاه هستند. توصیه می‌کنیم از رمز عبوری استفاده کنید که بین 16 تا 20 کاراکتر داشته باشد، اگرچه اکثر افراد از پسورد هشت کاراکتری یا کمتر استفاده می‌کنند.

رمز عبورهای رایج کدامند؟

بر اساس تحقیقات سال 2020 از NordPass، پنج پسورد رایج عبارتند از 123456، 123456789، picture1، password و 12345678.

جمع بندی

در جمع‌بندی، میتوان گفت که پسورد یکی از پایه‌های اساسی امنیت آنلاین است که نقش حیاتی در حفظ حریم خصوصی و اطلاعات فردی دارد. رعایت اصول ساخت یک رمز عبور قوی و پیچیده، از جمله تنوع در کاراکترها و اجتناب از الگوهای قابل پیش‌بینی، می‌تواند به شدت احتمال حملات سایبری را کاهش دهد. با توجه به رشد روزافزون تهدیدات سایبری، هر فرد باید به جدی‌ترین شکل ممکن به ایجاد و مدیریت رمز عبورهای خود بپردازد.

نحوه پیدا کردن اطلاعات IP با پایتون

در این مقاله، قصد داریم نحوه پیدا کردن اطلاعات IP با پایتون که اطلاعات را از طریق API دریافت می‌کند، تحلیل و بررسی کنیم. این برنامه با استفاده از کتابخانه‌های استاندارد urllib و json در پایتون طراحی شده و دارای قابلیت مدیریت خطاهای احتمالی و حلقه تکرار درخواست است. در ادامه، هر بخش از کد و نحوه بهینه‌سازی و استفاده عملی از آن را بررسی می‌کنیم.

برنامه پیدا کردن اطلاعات IP با پایتون

در زیر، کد برنامه را مشاهده می‌کنید که به کاربر اجازه می‌دهد با وارد کردن آدرس IP اطلاعاتی شامل کشور، منطقه جغرافیایی، منطقه زمانی، و سرویس‌دهنده اینترنتی را دریافت کند:

بررسی بخش‌های مختلف کد

در ادامه به بررسی قسمت های مختلف کد می پردازیم:

1. وارد کردن کتابخانه‌ها

در ابتدای کد، کتابخانه‌های urllib.request و json وارد شده‌اند:

• urllib.request برای ارسال درخواست‌های HTTP به سمت سرور API استفاده می‌شود.
• json برای تجزیه داده‌های JSON دریافتی از API و تبدیل آن به دیکشنری پایتون استفاده می‌شود.

2. حلقه بی‌نهایت برای درخواست ورودی کاربر

با استفاده از while True، برنامه به کاربر این امکان را می‌دهد تا به طور مداوم آدرس‌های IP مختلف را وارد کرده و اطلاعات هر IP را مشاهده کند. در هر بار اجرا، برنامه از کاربر آدرس IP را دریافت می‌کند.

• اگر کاربر exit را وارد کند، شرط if ip.lower() == exit اجرا می‌شود و دستور break برنامه را از حلقه خارج می‌کند.
• این قابلیت اجازه می‌دهد کاربر تا زمانی که نیاز دارد از برنامه استفاده کند و پس از پایان، برنامه را به راحتی متوقف کند.

3. ساخت URL و ارسال درخواست به API

در این بخش، URL اصلی API با اضافه کردن آدرس IP وارد شده توسط کاربر تکمیل می‌شود. سپس با استفاده از urllib2.urlopen درخواست HTTP ارسال شده و پاسخ دریافتی در متغیر response ذخیره می‌شود.

4. پردازش و تبدیل داده‌های JSON

پاسخ دریافتی از API به صورت یک شیء JSON است. با استفاده از data = response.read()، داده‌ها خوانده می‌شوند و سپس با json.loads(data) به یک دیکشنری پایتونی تبدیل می‌شوند. به این ترتیب، می‌توان به راحتی اطلاعات مختلف مانند کشور، منطقه زمانی و نام ISP را از این دیکشنری استخراج کرد.

متد json.loads() برای تبدیل یک رشته JSON به یک دیکشنری یا شیء قابل استفاده در پایتون به کار می‌رود. این متد به ما امکان می‌دهد تا داده‌های JSON را که از یک API یا فایل دریافت کرده‌ایم، به فرمتی تبدیل کنیم که قابل دسترسی و پردازش در کد پایتونی باشد.

همچنین در مقابل json.loads()، متد json.dumps() برای تبدیل یک دیکشنری یا لیست پایتونی به یک رشته JSON به کار می‌رود. این متد زمانی کاربرد دارد که بخواهیم داده‌ها را به فرمت JSON ذخیره کرده یا برای انتقال به یک API آماده کنیم.

5. بررسی وضعیت درخواست و مدیریت خطاها

برای اطمینان از اینکه آدرس IP معتبر است، برنامه با if values["status"] == fail بررسی می‌کند که آیا وضعیت درخواست به صورت موفقیت‌آمیز (success) بوده یا خیر. اگر وضعیت fail باشد، یعنی آدرس IP وارد شده معتبر نیست و برنامه به کاربر اطلاع داده و درخواست جدیدی دریافت می‌کند.

همچنین، برای مدیریت خطاهای کلی مانند قطعی اتصال به API یا مشکلات اینترنتی، از یک بلوک try-except استفاده شده است. این بلوک هر خطای احتمالی را به صورت کلی دریافت کرده و پیام “Error fetching data” را به همراه توضیحات خطا نمایش می‌دهد.